فریاد شیری را بیش‌تر خوانندگان جدی شعر این روزگار می‌شناسند و کتاب آغوش من پر از سفر است او را هم حتما به‌خاطر دارند که در سال 1381 برنده‌ی جایزه‌ی کارنامه شد. تازه‌ترین کتاب فریاد شیری، در نوع خود تجربه‌ای جذاب و خواندنی و دیدنی از کار درآمده است. کتاب مجموعه‌ای‌ست از شعرهای کوتاه شیری که طرح‌هایی از ایلیا تهمتنی در کنار آن‌ها آمده و شعر و طرح به یاری هم می‌کوشند تا کدهایی برای کشف کانسپ نهفته‌ی متن در اختیار خواننده قرار دهند. خودشان به شهادت سوتیترِ کتاب، گویا در این پروژه روی نامِ «کلماطرح» برای کارشان توافق کرده‌اند؛ هر چند این ترکیب، چندان بدیع و کم‌نظیر نیست و نمونه‌ی درخشان آن را می‌توان در آثار شل سیلورستاین مشاهده کرد. حضور سیلورستاین در این کتاب، تنها به همین ایده منحصر نمی‌شود و هم جنس طنز و بازی‌های کلامی فریاد شیری و هم شیوه‌ی تصویر‌پردازی ایلیا تهمتنی قرابتی با نوع نگاه سیلورستاین می‌یابد؛ با این تفاوت که این دو، رده‌ی سنی مخاطب بزرگ‌سال را هدف گرفته‌اند. این خصیصه البته چیزی از ارزش تجربه‌ی مذکور کم نخواهد کرد. شعرهای کتاب، هر چند بهترین شعرهای فریاد شیری نیستند، اما در نوع خود کارهای دل‌نشینی محسوب می‌شوند.
شیری با نیم‌نگاهی به فانتزی‌پردازی و نیم‌نگاهی به ژانر کاریکلماتور، محصول خوش‌خوان و سالمی را عرضه کرده‌ است. نوعی شعر جمع و جور و بی‌ادا و ادعا که بیش‌تر با انرژی رمانتیک‌اش به سراغِ جذب دل و حوصله‌ی مخاطب می‌رود و در پاره‌ای از لحظات موفق هم می‌شود. بخش‌های مختلف کتاب، عناوین مختلفی هم دارند، و با توجه به توضیح روی جلد مبنی بر این که شعرهای کتاب گزیده‌ای از اشعار 1373 تا 1383 شاعرشان هستند، معنایش این است که شاعر و طراح هر بخش را براساس استراتژی خاصی برای خود تعریف کرده‌اند و گزینش شعرهای آن بخش را مبتنی بر همان استراتژی انجام داده‌اند. اهلش می‌دانند که برخلاف چیزی که به نظر می‌رسد، این کار چندان هم آسان نیست و حوصله و وسواس زیادی طلب می‌کند. طراحی صفحات کتاب هم بر خلاف اکثر کتاب‌های این روزگار کشورمان، بسیار چشم‌نواز از کار در‌آمده است. پشت جلد و در مقدمه‌ی کتاب هم توضیحاتی درباره‌ی چگونگی شکل‌گیری و هدف «کلماطرح» آمده است که می‌تواند تا حدودی خواندن کتاب را برای خوانندگان آسان‌تر سازد. می‌شود گفت خواندن‌ این مجموعه هم مثل تالیف‌اش، به تجربه‌اش می‌ارزد...